Rozdział 5, werset 8 i 9

nai va kińcit karomi ti
yukto manyeta tattvavit
paśyań srnvan sprśań jighrann
aśnan gacchan svapań śvasan

pralapan visrjan grhnann
unmisan nimisann api
indriyani ndriyarthesu
vartanta iti dharayan

Tłumaczenie:

Istota ludzka, która jest w pełni scalona ze Świadomością Boga, chociaż pochłonięta patrzeniem, słyszeniem, dotykaniem, wąchaniem, smakowaniem, chodzeniem, spaniem, oddychaniem, plotkowaniem, zapominaniem, otwieraniem i zamykaniem oczu, czuje, że dwadzieścia cztery materialne elementy są zajęte jedynie ich obiektami, ale ona pozostaje od nich wolna.

Metaforyczna interpretacja Paramahamsy Hariharanandy:

Kiedy umysł wielbiciela wznosi się i pozostaje powyżej przysadki, pozostaje on nieprzywiązany i obserwuje wszystko w sposób introspekcyjny (samo-obserwacja). Pozostaje nieprzywiązany, z otwartym trzecim okiem funkcjonuje w świecie i czuje, że to Bóg pracuje poprzez niego. Spogląda swoimi oczami i czuje, że Bóg jest tym, który patrzy. Jest wdzięczny Bogu, że to On jest wykonawcą i w ten sposób on sam nie może popełnić żadnego błędu. Kiedy słucha, czuje, że jest szczęściarzem, ponieważ Bóg jest wciąż w nim i słucha poprzez niego. W ten sam sposób dotyka, wącha, smakuje, spaceruje, marzy, kontempluje, oddycha, plotkuje, śmieje się oraz otwiera i zamyka swoje oczy.
Czuje, że jest wielkim szczęściarzem, ponieważ to Bóg funkcjonuje w nim poprzez swoje materialne obiekty. On pozostaje nieprzywiązany; nic nie wykonując.

Strony: 1 2 3 4