Wybrane wersety z Bhagawat Gity – Rozdział 2
Rozdział 2, werset 2
sribhagavan uvaca
kutas tva kasmalam idam
visame samupasthitam
anaryajustam asvagyam
akirtikaram arjuna
Tłumaczenie:
Śri Kryszna powiedział:
Ardżuno, w tym bardzo krytycznym momencie, dlaczego ta słabość, to nie godne Aryan, nie niebiańskie, haniebne złudzenie owładnęło tobą?
Metaforyczna interpretacja Paramahamsy Hariharanandy:
Czasami podczas medytacji wielbiciel może znajdować się w różnych stanach. Czasami idzie do wyższego stanu duchowości, a czasami schodzi do niższego poziomu. Ardżuna był zażyłym przyjacielem Kryszny i stale przebywał w czaszce w pobliżu Duszy (Kryszny). Lecz nawet Dusza czasami obdarza złudzeniem, tak więc Ardżuna został przeniesiony w dół, do ośrodka pępka i stał się przygnębiony.
Ardżuna był prawdziwym poszukiwaczem. Kiedy medytował, wykraczał ponad biologiczny poziom, który znajduje się poniżej brwi i wnikał do ośrodka duchowego, który znajduje się w czaszce.
Kiedy praktykował yoni mudrę, która jest także nazywana jyoti mudrą, widział intensywne, poruszające serce, olśniewające, boskie światło, które jest nazywane Matką Naturą. Ale kiedy Kryszna zabrał Ardżunę i postawił go twarzą w twarz ze zjawiskową naturą, to znaczy do ciała materialnego, natychmiast stał się przygnębiony i przywiązany do świata materialnego. Kryszna zabrał go na dół jedynie po to, aby rozwiązać jego problemy. Bóg nie chce, żeby istota ludzka była przygnębiona. Jest Jego pragnieniem, aby każdy mógł poznać Duszę. Kiedy istoty ludzkie ulegają przygnębieniu i złudzeniu, to poprzez ten fakt osiągną urzeczywistnienie Jaźni.
