Opowiedziane przez Paramahamsę Prajnananandę
Dawno temu do królewskiego pałacu przybył człowiek z dwoma pięknymi bukietami kwiatów. Wielu mędrców i urzędników przebywało na królewskim dworze. Człowiek powiedział do króla, “Wasza wysokość, te dwa bukiety, pomimo, że wyglądają podobnie, nie są takie same; jeden jest z prawdziwych kwiatów, a drugi jest ze sztucznych. Czy ktoś tutaj może odróżnić, który jest prawdziwy, a który sztuczny?” Wszyscy obecni sądzili, że było to proste pytanie. Uważali, że na pewno, gdy dotkną kwiatów, będą wiedzieli, który jest prawdziwy, a który sztuczny. Wszyscy podeszli, aby popatrzeć na bukiety, dotykali ich, czuli ich woń, ale nie potrafili odróżnić prawdziwego od sztucznego. Nawet król był zaskoczony, że jeden był naturalnym bukietem, a drugi imitacją, ponieważ nie widział różnicy.
Był jeden inteligentny człowiek, który wymyślił sposób, aby je odróżnić. Postawił bukiety przy oknie i po chwili bzykając wleciała do środka osa. Podleciała do pierwszego bukietu, ale na nim nie usiadła; potem podleciała do drugiego z nich i na nim się zatrzymała. Nikt inny tego nie zauważył. Człowiek powiedział: “Wasza wysokość, znalazłem rozwiązanie. To są prawdziwe kwiaty, a to są sztuczne.” Król był zaskoczony. Spojrzał na kwiaciarza i zapytał, czy to była prawda. Kwiaciarz odpowiedział, “Tak wasza wysokość, on ma rację.”
Będąc istotami ludzkimi, wszyscy jesteśmy kwiatami w ogrodzie Boga. Każdy musi zadać sobie pytanie, czy jesteśmy prawdziwymi kwiatami, czy nie. Na zewnątrz możemy wyglądać na pięknych, ale co jest wewnątrz nas? Co leży w środku i za wieloma rodzajami ubrań, które nosimy? Rodzice często chcą, aby ich dzieci urosły i “były kimś”. To prowadzi do myślenia, że aby “być kimś” muszą stać się lekarzem lub prawnikiem, łączą rozwój z zawodem i dobrami materialnymi. Fizycznie, każdy z nas może rosnąć, mieć dobrą pracę, rodzinę, dobre zdrowie, ale powinniśmy być prawdziwi, wiedzieć, że jesteśmy żyjącą mocą Boga. Jest kilka warunków, które musimy spełnić, aby żyć pełnym życiem. Są one zakwalifikowane jako pięć typów doskonałości.