Farbowany szakal

Historia ta pochodzi z Panchatantra.
Szakal przechodził w pobliżu miasta, kiedy zobaczyły go miejscowe psy i rozpoczęły pościg. Szakal biegł i biegł, aż w końcu dotarł na podwórze sklepu odzieżowego, gdzie stały w równych rzędach ogromne zbiorniki z różnymi farbami. Skoczył na ścianę za nimi, ale w pośpiechu, poślizgnął się i wpadł do zbiornika z niebieska farbą. Kiedy wywlekł się stamtąd, był całkiem niebieski i psy ze strachu przed nim uciekły.

Szakal wrócił do dżungli i tam zwierzęta zastanawiały się, kim lub czym jest. Oświadczył (pamiętając strach psów), że jest królem dżungli. Rozkazał, że gdy zwierzęta znajdą mięso, powinny je przynieść do niego, a on wtedy podzieli je pomiędzy je wszystkie. Zwierzęta pokłoniły się pełne czci przed tą wzbudzającą grozę bestią i pozwoliły mu panować nad nimi.
Ale po pewnym czasie, inne szakale poczuły, że ten “król” jest takim samym szakalem jak cała reszta. Pewnej nocy, podczas pełni księżyca, zaczęły wyć w jego pobliżu “ka-wa, ka-wa!”, przekonane, że niebieski szakal zrobi to samo. Tak więc inne zwierzęta zdały sobie sprawę, że jest on tylko szakalem i zabiły go.

Te dwie historie wskazują na ten sam morał: strzeż się fałszywej duchowości.

Strony: 1 2