Śankara poszedł do pałacu króla. Jego żona, służba i wszyscy inni byli bardzo zdziwieni i jednocześnie zadowoleni z jego “powrotu”.
Teraz Śankara spędzał cały swój czas na “rozkoszach” ze swoją żoną i na zadawaniu jej wielu pytań. Żona była zaintrygowana i zapytała “dlaczego tak nagle zadajesz tak wiele pytań?” Więc Śankara odpowiedział “Byłem już prawie martwy i za sprawą łaski Boga powróciłem z powrotem do życia, ale w międzyczasie straciłem pamięć. Więc raczej jest to normalne, że zadaję ci te wszystkie pytania.” Ta odpowiedź zadowoliła żonę na małą chwilę, ale jako, że jej mąż stale się chciał z nią zabawiać, czego nie robił nigdy przedtem, stawała się coraz bardziej podejrzliwa, że może zły duch przejął w posiadanie ciało jej męża. A więc wysłała swoich osobistych dworzan w miejsce kremacji, aby sprawdzili czy można tam znaleźć ciało kogoś, kto mógł niedawno umrzeć i wtedy jego ciało leżałoby w pobliżu. Dworzanie poszli tam i odkrywszy nieżywe ciało Śankary, chwycili je i przynieśli z powrotem do królowej. Na podwórzu został zbudowany stos pogrzebowy, a ciało Śankary zostało umieszczone na szczycie. Stos został podpalony.
W tym momencie, uczniowie Śankary z ukrycia modlili się żarliwie do Śankary, aby powrócił natychmiast do swojego ciała. Wtedy Śankara opuścił ciało króla i powrócił do swojego własnego ciała. Potem natychmiast zeskoczył ze stosu pogrzebowego, ponieważ ogień nieco oparzył już go w nogę. Następnie opuścił miasto ze swoimi uczniami.

Teraz Śankara powrócił do debaty z Ubhaj Bharati na temat spraw seksualnych i łatwo wygrał, ponieważ w ciągu kilku dni osiągnął mistrzostwo w sztuce miłości seksualnej. Mandana Miszra i Bharati przyznali się do porażki i oboje stali się sannjasinami i uczniami Śankary. Mandana Miszra pozostał w aszramie, a Ubhaj Bharati zamieszkała w rezydencji w odosobnionym miejscu. Później Mandana Miszra został zwierzchnikiem jednego z nowych klasztorów wzniesionych przez Śankarę.

Śankara był bardzo młody, natomiast nadzwyczaj zaawansowany duchowo. Jeżeli ktoś, tak jak on, medytuje Krija Jogę bardzo głęboko, wtedy bardzo szybko może pójść do ciemiączka na szczycie głowy. W ciemiączku nie ma negatywności, pieniędzy, seksualnego usposobienia, złości, dumy. Jeżeli ktoś poprzez praktykę Krija może osiągnąć ciemiączko i pozostać tam w każdym oddechu – ponieważ oddech jest naszym życiem, naszym działaniem – i poprzez kontrolę oddechu osiągnie samokontrolę, to poprzez mistrzostwo oddechu osiągnie samo-mistrzostwo. Śankara osiągnął samo-mistrzostwo. Nawet jako młody człowiek, stał się najwyższym nauczycielem w Indiach.
Sannjasini, czyli ludzie, którzy przyjmują sannjasę, osiągają to stadium Kriji.

Krija Joga jest fundamentem wszystkich religii. Daje nadzwyczajne wyciszenie, które jest Boskością i bez względu na wiek, wolność od zmysłów materialnych. Krija Joga jest najłatwiejszą i najprostrzą techniką. Należy jedynie pozostawać w ciemiączku przez cały dzień i noc z 99 procentową uwagą, obserwując oddech i obserwując Jego. Wtedy jest to możliwe.

Strony: 1 2