Syn Szantanu, Dewawratta, odkrył powód nagłej depresji swojego ojca i wyruszył do siedziby Padmagandhi. Poszedł do jej ojca i poprosił go aby pozwolił swojej córce pobrać się z królem Szantanu. Oświadczył przy tym, że on, Dewawratta wyrzeknie się swojego prawa do tronu, i że syn Padmagandhi stanie się królem. Ale rybak ciągle odmawiał, argumentując, że kiedy Dewawratta się ożeni i będzie miał dzieci, z pewnością nastąpi współzawodnictwo pomiędzy jego dziećmi i dziećmi Padmagandhi o prawo do tronu. Dewawratta wyraził wtedy straszną przysięgę – w rezultacie czego otrzymał imię “Bhiszma” – obiecał nigdy się nie żenić i nie mieć dzieci. To była jego obietnica i to była jego śmierć.
Rodzice ostatecznie ustąpili i Bhiszma zabrał Padmagandhi do swojego ojca. Wkrótce odbyła się ceremonia ślubu. Padmagandhi (znana również jako Satjawati, w tłumaczeniu “zawsze żyjąca w prawdzie”) stała się później babcią Dhritarasztry i Pandu. To właśnie ich synowie stali się zwolennikami wielkiej wojny Mahabharaty i przyczyną powstania podniosłych nauk Bhagawad Gity.
Czego Paraszara nauczył Matsjagandhi.
Kwintesencja tej historii jest następująca: w każdej istocie ludzkiej są dwa ciała – Ham i Sa. Paraszara jest Sa, na szczycie, a Matsjagandhi jest Ham, u podstawy. Matsjagandhi miała pragnienie wyjść za mąż i być matką. Paraszara inicjował ją w Krija Jogę na łodzi, w rezultacie czego zaszła w ciążę, choć nie było to za sprawą rozkoszowania seksualnego.
Kiedy praktykujesz dżoti mudrę, na początku widzisz dwie łodzie w kształcie łuku, łączące się razem tworząc koło, następnie pojawia się ciemna wyspa otoczona błyszczącym, lśniącym światłem. To jest właśnie to, czego Paraszara nauczył Matsjagandhi w łodzi. Nauczył ją także jak ofiarować siedem kwiatów – to jest Krija Joga.