Yogacharya Elizabeth Tackenberg.

Pewnego razu żył mały jaguar o imieniu Jasper. Miał duży nos i cętki na całym ciele. Dzięki swoim cętkom mógł z łatwością ukrywać się w lasach w pobliżu swego domu. Jasper mieszkał ze swoją matką oraz braćmi i siostrami. Uwielbiał bawić się całymi dniami ze swoim rodzeństwem i nigdy nie męczyło ich wzajemne ciągnięcie się za uszy i ogony.

Pewnego dnia, podczas zabawy z braćmi i siostrami Jasper nagle zobaczył wielkiego niedźwiedzia nadchodzącego od tyłu. Wszyscy patrzyli jak niedźwiedź ryknął i stanął na tylnich łapach. Nie wiedzieli, co się stanie, ale Jasper czuł, że byli w śmiertelnym niebezpieczeństwie. Wszyscy obserwowali jak wielki brązowy niedźwiedź skoczył i złapał jednego z braci Jaspra. Serce Jaspra wypełnił strach i ból. Wydał z siebie dziecięcy ryk, który tylko mały jaguar mógł z siebie wydobyć i zaczął krążyć wokół łap wielkiego niedźwiedzia.

Wtedy wielki niedźwiedź ryknął z całych sił i Jasper zaczął biec. Uciekał, i uciekał, i uciekał. Po bardzo długim czasie, w końcu zatrzymał się i usiadł. Kiedy odzyskał oddech, uświadomił sobie, że zupełnie się zgubił i był bardzo daleko od swojego ciepłego domu, swojej matki, braci i sióstr. Nadchodził zmrok, a słońce zachodziło poza zasięgiem jego wzroku. Zgubił się w lesie. Jasper był bardzo zmęczony, więc znalazł ładne, duże drzewo, pod którym zatrzymał się na długi sen. Był bardzo samotny i tęsknił za swoją rodziną. Po raz pierwszy był sam i zaczął zauważać swój oddech. Spostrzegł, że gdy myślał o swoim oddechu, mógł go przyspieszać i spowalniać. Kiedy go spowalniał, zaczynał się czuć spokojny i mniej samotny. Polubił to uczucie, więc czynił swój oddech coraz bardziej wolnym i płytkim. Wtedy poczuł jeszcze więcej spokoju. Uświadomił sobie, że kiedy oddychał spokojnie, nie tęsknił tak bardzo za swoją rodziną. Nie bał się tak bardzo. Więc kontynuował wolne i płytkie oddychanie. Podczas obserwacji oddechu, zapadł w głęboki i spokojny sen.

Następnego dnia Jasper obudził się i z łatwością odnalazł drogę do domu. Od tego czasu, gdy tylko czuł się przestraszony i samotny, praktykował to, co odkrył o obserwacji oddechu w ciemnym lesie. Jasper pamiętał, aby obserwować swój oddech ostrożnie, spowalniać go spokojnie, a potem zawsze czuł się spokojny i szczęśliwy.