Klasyczna opowieść z życia Śri Kriszny
Opowiedziana przez Gouri Srinidhi, lat 11
Kriszna i Sudama spotkali się w aszramie Guru Sandipani i zostali najlepszymi przyjaciółmi.
Pewnego dnia żona Guru Sandipani posłała Krisznę i Sudamę, aby ci przynieśli drzewo na opał. Gdy tylko weszli do lasu, złapała ich okropna burza a kiedy się przejaśniło, zdali sobie sprawę, że się zgubili. Guru Sandipani także uświadomił sobie ich położenie i poszedł na ich poszukiwanie. Znalazł ich po dłuższym czasie. Powiedział Krisznie i Sudamie: “Życie jest drogie każdemu, a wy wyzbyliście się go dla mnie.”
Potem pobłogosławił ich mówiąc: “Nie stracicie waszej znajomości Wed ani na tym świecie, ani na następnym”.
Po tym, jak skończyli oni swoją naukę rozstali się, obiecując, że nigdy o sobie nie zapomną. Mijały lata. Kriszna stał się władcą Dwaraki i poślubił Rukmini, bogini pomyślności. Sudama poślubił córkę Bramina i żyli oni razem w skrajnym ubóstwie, ale Sudama nie przywiązywał wagi do doczesnych przyjemności.
Wszyscy kochali Sudamę, nie miał on żadnych wrogów. Jego żona była bardzo zmęczona życiem, które zmuszona była wieść. Do tej pory przyjmowała wszystko cierpliwie, ponieważ uważała Sudamę za swojego Boga. Niebawem urodziły im się dzieci i one również wiodły skromne życie.
Kiedy żona Sudamy nie mogła dłużej znieść widoku swych dzieci, cierpiących z braku jedzenia i ubrań, poszła do niego mówiąc: “Opowiadałeś mi o swoim przyjacielu Krisznie z Dwaraki i jego żonie Rukmini, bogini pomyślności.” Przerwała na chwile, zastanawiając się jak wiele bogactwa może posiadać Dwaraka. “Proszę idź do Dwaraki, mój panie, przez wzgląd na nasze kochane dzieci. Jestem pewna, ze nawet jeśli pójdziesz nie prosząc o cokolwiek to i tak będzie się nam lepiej powodziło.”