Wybrane wersety z Bhagawad Gity rozdział 12

Rozdział 12, werset 12

śreyo hi jnanam abhyasaj

jnanad dyanam visisyate

dhyanat karmaphalatyagas

tyagac chantir anantaram

Tłumaczenie:

Wiedza jest lepsza niż praktyka. Medytacja o Bogu przewyższa wiedzę. Wyrzeczenie się owoców swoich czynów przewyższa nawet medytację (a także jej rezultaty), ponieważ bezpośrednim wynikiem wyrzeczenia jest pokój.

Metaforyczna interpretacja Paramahamsy Hariharanandy:

W tym i następnych wersetach, Pan mówi o abhyasa (praktyce), jnana (wiedzy), dhyana (medytacji), tyaga (wyrzeczeniu) i shanti (pokoju).

Chociaż zwykłe tłumaczenie tego wersetu daje do zrozumienia, że pewna praktyka przewyższa innną, prawda, którą objawia nam ten tekst jest taka, że wszystkie kroki wzajemnie od siebie zależą, stopniowo jeden prowadzi do następnego, na wyższy i wyższy poziom. Te pięć kroków jest istotą duchowej praktyki, kultywowania duszy i samo-urzeczywistnienia. Trzeba posuwać się od jednego kroku do następnego, inaczej postęp zostanie wstrzymany. Tak więc, każdy krok jest opisywany jako stojący powyżej, ale w rzeczywistości, wyższe kroki są wspierane i mają oparcie w niższych.

Abhyasa, powtarzająca się duchowa praktyka, jest pierwszym krokiem. Jest to Karma (działanie) w świadomości Boga. Jest to fundament duchowej praktyki. W Bhagawad Gicie, jest to opisane jako abhyasa joga – joga duchowej praktyki. W poprzednich wersetach, była szczegółowa dyskusja o abhyasa. Jest to karma lub inaczej powtarzalne działanie, które daje wzrost w kierunku jnana (wiedzy).

Jnana, wiedza, jest drugim krokiem i zarazem wyższym poziomen. Czym jest wiedza? W Jnana Shankalini Tantra, jest to zdefiniowane jako: abheda darshana jnana: “Postrzegać wszysto tak, jakby było nieodseparowane od Pana.” Bóg jest wiedzą i jest wszechprzenikający. Żyć w obecności Boga jest jnana. Jnana jest teoretycznym podejściem, intelektualnym zrozumieniem duchowych nauk. Ta wiedza musi być zasymilowana i bezpośrednio uświadomiona.

Dhyana, medytacja, jest rezultatem jnana czyli wiedzy. To, co przeczyta się w świętych pismach lub usłyszy z ust urzeczywistnionego mistrza, musi być bezpośrednio uświadomione. Ta bezpośrednia percepcja wiedzy jest możliwa poprzez medytację. A więc medytacja jest owocem jnana czyli wiedzy. To jest trzeci krok. W Jnana Shankalini Tantra, medytacja jest opisana jako dhyanam nirvishayam manah – stan całkowitego rozpłynięcia się umysłu. W tym stanie jest się całkowicie wolnym od wszystkiego.

Tyaga, wyrzeczenie, jest czwartym krokiem. Odnosi się to do wyrzeczenia się wszelkiego działania, ale nie jest zewnętrznym przedstawieniem. Wewnętrzne nieprzywiązanie jest możliwe tylko wtedy kiedy szczerze się medytuje i całkowicie poddaje się woli Boga.

Shanti, pokój, jest najwyższym krokiem duchowego osiągnięcia. Pokój, błogostan i radość są naturą Samego Boga. Stały i nieprzerwany pokój jest osiagany poprzez cztery kroki duchowej praktyki. Kiedy jest się złączonym ze świadomością Boga, uświadamia się wewnętrzny pokój, największe duchowe bogactwo.

Shanti i samadhi, ostateczna boska komunia, są jednym.